مسلاق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مسلاق . [ م ِ ] (ع ص ) بلیغ و بلندآواز. مسلق . مصلاق . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). قوی سخن . (مهذب الاسماء). و رجوع به مسلق و مصلاق شود.