مسلاط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مسلاط. [ م ِ ] (ع اِ) دندان کلید. ج، مسالیط. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). کده ٔ کلید. (یادداشت مرحوم دهخدا). اسبک کلید. (مهذب الاسماء).