مسقاط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مسقاط. [ م ِ ] (ع ص )زن که بچه ٔ ناتمام افکندن عادت او باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج، مَساقیط. (ناظم الاطباء).