مسعود سعد سلمان | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۸

طعنه زنی که یار کنم دیگر طعنه مزن که من نکنم باور تو جان و دل ز بهر مرا خواهی من از دل تو آگهم‌ای دلبر جان و جهان من به تو خوش باشد ای روی تو ز جان و جهان خوشتر ای طیره گشته از رخ تو لاله وی شرم خورده از لب تو شکر شاد آن زمان شوم که تو را بینم تابان چو ماه و نازان چون عرعر بگشایی آن دو بسد پر لؤلؤ بفشانی آن دو چنبر پر عنبر گاهی ربایم از لب تو بوسه گاهی ستانم از کف تو ساغر