مسعود سعد سلمان | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۷

مرا روی توای نازنین نگار به دی ماه بسی خوشتر از نوبهار من از روی تو چون زرد شد چمن گل و لاله سوری چینم ز بار نه چون قد تو سروی به بوستان نه چون روی تو نقشی به قندهار چه خوشتر به جهان از جمال تو مگر مجلس سلطان کامگار جهان داور مسعود تاجدار زمین خسرو مسعود شهریار بقای شرف از روزگار اوست بقا بادش تا هست روزگار