مسعود سعد سلمان | دیوان اشعار | رباعیات | شماره ۷۴

گر شاه به من چو شیر دندان خایست بر پیل نهند آنچه مرا بر بایست در دوزخم و همچو بهشتم جایست کانجا باشم که پادشه را رایست