مسعود سعد سلمان | دیوان اشعار | رباعیات | شماره ۴۲

چشم ابرست و اشک ازو ژاله شدست یک روزه غم انده صد ساله شدست در نای مرا دوزخ به خون لاله شدست چون نای همه نفس مرا ناله شدست