مستنصر با
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستنصر با. [ م ُ ت َ ص ِ رُ بِل ْ لاه ] (اِخ ) (الَ ...) حکم بن عبدالرحمان بن محمدبن عبداﷲ. نهمین خلیفه ٔ اموی در اندلس . رجوع به حکم المستنصر شود.
مستنصر با. [ م ُ ت َ ص ِ رُ بِل ْ لاه ] (اِخ ) (الَ ...) عبدالعزیزبن احمدبن ابراهیم مکنی به ابوفارس و مشهور به المستنصر ثانی، از ملوک مرینی در مغرب اقصی . به سال ٧٩٦ هَ . ق . بعد از درگذشت پدرش المستنصر اول با وی بیعت شد و در سال ٧٩٩ هَ . ق . در فاس درگذشت . (از الاعلام زرکلی ج ٤ ص ١٣٧).
مستنصر با. [ م ُ ت َ ص ِ رُ بِل ْ لاه ] (اِخ ) (الَ ...) عمربن یحیی بن عبدالواحدحفصی هنتاتی، مکنی به ابوحفص و مشهور به المستنصر ثانی، از ملوک حفصی در تونس . رجوع به عمر حفصی شود.