مستنجد

(مُ تَ جِ) [ ع. ] (اِفا.)۱ - یاری خواهنده.<BR>۲- دلیر و توانا.<br>

(مُ تَ جِ) [ ع. ] (اِفا.)۱ - یاری خواهنده. ۲- دلیر و توانا.

مستنجد. [ م ُ ت َ ج ِ ] (ع ص ) آنکه پس از ضعف توانا شده باشد. ◄ یاری خواهنده و یاری طلب ومستعین . (از اقرب الموارد). رجوع به استنجاد شود.

مستنجد. [ م ُ ت َ ج ِ ] (اِخ ) المستنجدباﷲ از خلفای بنی عباس (٥٥٥ - ٥٦٦ هَ . ق ) : چو آسمان ورق عهد مقتفی بنوشت برآمد آیت مستنجد از صحیفه ٔ حال . خاقانی . رجوع به مستنجد باﷲ شود.