مستمهی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستمهی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استمهاء. درهم شکننده ٔ صفوف . (از منتهی الارب ). رجوع به استمهاء شود.