مستماح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستماح . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از استماحة. آنکه از او عطا و بخشش خواسته باشند. (از اقرب الموارد). رجوع به استماحة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستماح . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از استماحة. آنکه از او عطا و بخشش خواسته باشند. (از اقرب الموارد). رجوع به استماحة شود.