مستلیم

مستلیم . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استلامة. شخصی که ملامت کنند او را. (از منتهی الارب ). شایسته ٔ ملامت . (از اقرب الموارد). رجوع به استلامة شود.