مسترضع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسترضع. [ م ُ ت َ ض ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استرضاع . شیرده خواهنده . (منتهی الارب ). رضیعه و دایه خواهنده . (اقرب الموارد). ◄ شیرخواره . شیرخورنده : ما به بحر نور خود راجع شدیم وز رضاع اصل مسترضع شدیم . مولوی (مثنوی ). و رجوع به استرضاع شود.