مساحت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ حَ) [ ع. مساحة ] (مص م.) پیمودن یا اندازه گرفتن زمین.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مِ حَ) [ ع. مساحه ] (مص م.) پیمودن یا اندازه گرفتن زمین.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مساحت . [ م َ ح َ ] (ع مص ) مساحة. زمین پیمودن . (تاج المصادر بیهقی ). پیمودن زمین . زمین پیمایی . پیمایش . و رجوع به مساحة شود. ◄ (اِ) سطح قسمتی معین از محوطه ای : مساحت مثلث، مساحت مربع، مساحت دایره : که دانست چندین زمین با مساحت صد و شصت بار است خورشید تابان . ناصرخسرو. به ساحت مساحت ملکوت او نرسد. (سندبادنامه ص ٢).
مترادف و متضاد واژهدان
سطح اندازهگیری، پیمایش
واژگان فارسی سره واژهدان
گستره