مرکوض

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مرکوض . [ م َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از رکض . رجوع به رکض شود. ◄ فرس مرکوض ؛ اسب دوانیده شده . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).