مذ

مذ. [ م ُ ] ( ) به معنی صاحب و خداوند باشد و مرکب می آید همچو اسفندارمذ. (برهان قاطع). اشتباه است، چه اسفندارمذ مرکب است از: اسفند = اسپند + ارمذ = ارمئتی . این کلمه با بد (پسوند اتصاف ) در سپهبد، موبد، گهبد خلط شده است . (حاشیه ٔ دکتر معین بر برهان قاطع).

مذ. [ م ُ ] (ع ق ) از آنگاه باز. (منتهی الارب ). ابتدای زمان . از آن زمان . (غیاث اللغات ). منذ. رجوع به منذ شود.