محکومیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محکومیت . [ م َ می ی َ ] (ع مص جعلی، اِمص ) مغلوب بودن یا شدن . محکوم شدن شخصی در مناظره یا در دادگاه . رجوع به محکوم و ترکیبات آن شود.
فرهنگ طیفی واژهدان
مجرمیت، نفرین، مجازات، مجازات بدنی، مجازات اعدام قرعه، فال تبعید، حکم اعدام، محکومبه اتاق اعدام، وسیله اعدام محکومعلیه