متجلل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متجلل . [ م ُ ت َ ج َل ْ ل ِ ] (ع ص ) برآینده بر کسی . (آنندراج ). غالب شده و بلندتر برآینده در جاه و منزلت . (ناظم الاطباء) ◄ آن که معظم چیزی گیرد. (آنندراج ). آن که بگیرد بهترین و بزرگترین جاه و جلال را. (ناظم الاطباء). ◄ بر اسب نشانده شده . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تجلل شود.
متجلل . [ م ُ ت َ ج َل ْ ل َ ] (ع ص ) پوشیده و ملبس . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ) (از اشتینگاس ). ◄ تعظیم کرده شده . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تجلل شود.