متبلح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متبلح . [ م ُ ت َب َل ْ ل ِ ] (ع ص ) مانده و افگار و عاجز و خسته . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تبلح شود.