متباهی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متباهی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) تفاخرکننده یکی بر دیگری . (آنندراج ). فخریه کننده مر دیگری را. (ناظم الاطباء). و رجوع به تباهی شود.