مأهول
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) مکانی که در آن گروهی سکونت داشته باشند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) مکانی که در آن گروهی سکونت داشته باشند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماهول . (اِ) دامی که بدان طیور راصید می کنند. (ناظم الاطباء) (از اشتینگاس ). داهول .