واژه جو

لشکری پیشه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

لشکری پیشه . [ ل َ ک َ ش َ / ش ِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) مرد سپاهی : به روزگار سالف در حدود کالف مردی بود لشکری پیشه . (سندبادنامه ص ١٠٢).

معنی لشکری پیشه | واژه جو