قزعة

قزعة. [ ق َ زَ ع َ ] (ع اِ) یکی قزع . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). گویند: کانت السماء کالزجاجة لیس فیها قزعة. (اقرب الموارد). ◄ لته پاره . گویند: ما عنده قزعة. (منتهی الارب ). ما عنده قزعة؛ ای شی ٔ من الثیاب . ◄ موضع الشعر المتقزع من الرأس . ◄ ولد زنا. (اقرب الموارد). فرزند زنا. (منتهی الارب ).

قزعة. [ ق َ زَ ع َ ] (اِخ ) نام مردی است . (منتهی الارب ).

قزعة. [ ق ُزْ زَ ع َ ] (ع اِ) قزیعة. (منتهی الارب ). رجوع به قزیعة شود.