واژه جو

قریین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قریین . [ ق َ ری ی َی ْ ] (اِخ ) تثنیه ٔ قَری ّ، و آن نام جائی است که در شعر سیاربن هبیره از خاندان بنی ربیعةبن مالک از آن یاد شده است : لیالی حلت بالقریین حلة و ذی مرخ یا حبذا ذاک وادیا. (از معجم البلدان ).

معنی قریین | واژه جو