قرامانیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قرامانیان . [ ق َ ] (اِخ ) سلسله ای از حکمرانان هستند که از سال ٦٥٤ تا ٨٦٨ هَ .ق . بر بخشی ازشهرهای آسیای صغیر از جمله لارندا، سیواس، قونیه، قرامان و ارمناک حکمروائی داشتند. قرامانیان از خاندان قرامان بن نوره سرسلسله ٔ خاندان قرامانیان هستند. (معجم الانساب زامباور ص ٢٣٦). خاندان قرامان دشمن قدیم و دیرین آل عثمان بوده اند. (از سعدی تا جامی ص ٤٥٤).