غرمیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غرمیدن . [ غ َ دَ ] (مص ) خشمناک شدن . (آنندراج ). خشمناک و کینه ور شدن . ظاهراً مصحف غژمیدن است . (حواشی برهان قاطع چ معین ). ◄ ستیزه نمودن . ◄ دشنام دادن . ◄ غریدن و لندیدن . ◄ جنبانیدن بچه در گهواره . (ناظم الاطباء).