غتوده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غتوده . [ غ َ دَ ] (اِخ ) غلام ابرهه که از سرداران جیش حبش بوده ابرهه حیله اندیشید و یکی از غلامان خود را غتوده نام در کمینگاهی نشاند. (حبیب السیر چ ١ تهران جزو ٢ از ج ١ ص ٩٧). در چاپ خیام (ج ١ ص ٢٧٦) غنوده نوشته شده و در چ ١ تهران نیز نسخه بدل غنوده است .