غبوبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غبوبة. [ غ ُ بو ب َ ] (ع مص ) شب ماندن طعام . (تاج العروس ) (المنجد)، خواه فاسد شودیا نه، و بعضی به گوشت اختصاص داده اند. (تاج العروس ). ◄ گندیدن طعام . (المنجد). ◄ به آخر رسیدن کار. (المنجد). رجوع به غُبوب شود.