عویف الاضبط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عویف الاضبط. [ ع ُ وَ فُل ْ اَب َ ] (اِخ ) از صحابیان بود و نبی (ص ) در سال عمره ٔ قضا او را در مدینه خلیفه فرمود. (از منتهی الارب ).