واژه جو

عویف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عویف . [ ع ُ وَ ] (اِخ ) ابن درهم بن بکربن وائل، محدث . رجوع به ابوهریرة شود.

معنی عویف | واژه جو