عقیل

(عَ) [ ع. ] (ص.) خردمند، گرامی.<br>

(عَ) [ ع. ] (ص.) خردمند، گرامی.

عقیل . [ ع َ ] (اِخ ) ابن شداد سلولی . از اشراف شجاع در عهد مروان، و از همراهان حجاج در عراق . وی به سال ٧٦ هَ . ق . به قتل رسید. (از الاعلام زرکلی از تاریخ ابن الاثیر).

عقیل . [ ع ُ ق َ ] (اِخ ) جدی است جاهلی و فرزندان او بطنی از خزیمه، از عدنانیه را تشکیل میدهند و آنان را در سرزمین عراق و الجزیرة حکومتی بود و در عهد سلاطین سلجوقی کار آنان بالا گرفت . (از الاعلام زرکلی به نقل از نهایة الارب ).

عقیل . [ ] (اِخ ) ابن بلال بن جریر. نبه ٔ جریر شاعر معروف، شاعری مقل ّ (کم شعر) است . (از الفهرست ابن الندیم ).

خردمند، عاقل، فهیم، لبیب بزرگوار، گرامی

نام مردانه