عشوهآمیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عشوه آمیز. [ ع ِش ْ وَ / وِ ](ن مف مرکب ) آمیخته به عشوه و فریب : همگان عشوه آمیز سخن میگفتند و کاری بزرگ افتاده سهل میکردند. (تاریخ بیهقی ص ٤٩٥). بر آن سخنان عشوه آمیز و غرورانگیز ایشان دل نباید نهاد. (تاریخ بیهقی ص ٥٩٩).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی