عشوه آگین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عشوه آگین . [ ع ِش ْ وَ / وِ ] (ص مرکب ) نازآلود. دارای ناز. باکرشمه .دلفریب . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به عشوه شود.