عشق عفیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عشق عفیف . [ ع ِ ق ِ ع َ ] (ترکیب وصفی، اِمرکب ) (اصطلاح فلسفه ) عشقی است که سرچشمه ٔ آن حس زیبایی مطلق باشد مِن حیث الذات، و آن اعلی درجه ٔ عشق انسان است . در مقابل عشق وضیع. (از فرهنگ علوم عقلی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عشق عفیف . [ ع ِ ق ِ ع َ ] (ترکیب وصفی، اِمرکب ) (اصطلاح فلسفه ) عشقی است که سرچشمه ٔ آن حس زیبایی مطلق باشد مِن حیث الذات، و آن اعلی درجه ٔ عشق انسان است . در مقابل عشق وضیع. (از فرهنگ علوم عقلی ).