عرفی شیرازی | رباعیها | رباعی شماره ۱۰۴

ای عیش به آلایشت آمیخته‌اند وی غم ز صفای سینه‌ات ریخته‌اند ای عشق عجب درد سرشتی، پیداست کز آب و گل منت بر انگیخته‌اند