عتف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عتف . [ ع ِ ] (ع اِ) پاره ای از شب، یقال مضی عتف من اللیل و عدف ؛ أی قطعة منه . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ).
عتف . [ ع َ ] (ع مص ) برکندن موی . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عتف . [ ع ِ ] (ع اِ) پاره ای از شب، یقال مضی عتف من اللیل و عدف ؛ أی قطعة منه . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ).
عتف . [ ع َ ] (ع مص ) برکندن موی . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ).