عتعتة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عتعتة. [ ع َ ع َ ت َ ] (ع مص ) خواندن بزغاله را به کلمه ٔ عت عت . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ (اِمص ) دیوانگی . (اقرب الموارد) (آنندراج ).