عبرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عبرد. [ ع ُ رُ] (ع ص ) عُبَرد. عُبَردة. عُبارِد. دختر سپیدرنگ تازه بدن نازک و لرزان اندام . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ عشب عُبرد؛ گیاه باریک و بد. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ غصن عبرد و عبارد؛ شاخ نرم و نازک . (اقرب الموارد)(از منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ پیه جنبان و لرزان . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ).