عادق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عادق . [ دِ ] (ع ص ) رجل عادق الرأی ؛ کسی که تدبیر صائب ندارد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).