عابرسبیل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عابرسبیل . [ ب ِ رِ س َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) رهگذر. مسافر. (منتهی الارب ) : ساکن خانه ٔ علوم توئی غیر تو عابر سبیل آمد. خاقانی .