طلیب

طلیب . [ طَ ] (ع ص ) بسیار جوینده . ج، طُلباء. (منتهی الارب ).

طلیب . [ طُ ل َ ] (اِخ ) ابن عمیربن وهب، از بنی قصی بن کلاب . صحابی قدیم الاسلام و از مردان بسیار شجاع و سخت و از مهاجرین به حبشه و سپس مدینه بود و بسیاری از وقایع را دریافت و در یوم اجنادین کشته شد. (الاعلام زرکلی ج ٢ ص ٤٥١).