طابقیة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

طابقیة. [ ب ِ قی ی َ ] (ع ص ) عِمّة طابقیة؛ نوعی از دستار بستن . و آن سربستن باشد بی زیر حَنک . (منتهی الارب ) (آنندراج ).