صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۱۵۱۸

عمر سرگرمی ارباب هوس کوتاه است رشته زندگی شعله خس کوتاه است بر گرفتاری خود سخت دلم می‌لرزد دام پر رخنه و دیوار قفس کوتاه است چشم دارم که درین هفته خداگیر شود دزد معنی که ازو دست عسس کوتاه است عاقل از دشمن عاجز به محابا گذرد مشوای آینه ایمن که نفس کوتاه است عقل چوبی است که هر طفل سوارست بر او عشق شاخی است کز او دست هوس کوتاه است در ریاضی که منم نغمه سرایش صائب سرمه را دست تعدی ز نفس کوتاه است