واژه جو

شهوق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شهوق . [ ش ُ ] (ع اِ) بلندی . ارتفاع . (یادداشت مؤلف ). ◄ بانگ خر [ در معنای شهیق ] . (تاج المصادر بیهقی ). رجوع به شهیق شود.

شهوق . [ ش ُ ] (ع مص ) بلند گردیدن . (منتهی الارب ). رجوع به شهیق شود.

معنی شهوق | واژه جو