شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۶۰۷

هر که او نیک می‌کند یابد نیک و بد هرچه می‌کند یابد بد مکن‌ای عزیز نیک اندیش که بد و نیک می‌کنی با خود عمر ضایع دریغ حاصل او خواه یکساله گیر و خواهی صد قیمت تو به قدر همت تو است خواجه ارزد هر آنچه می‌ورزد گر روی راه نعمت الله رو تا ز درگاه او نگردی رد