شأو

[ ع. ]<BR>۱- (مص م.) سبقت گرفتن.<BR>۲- کندن.<BR>۳- (اِ.) غایت هر چیز.<BR>۴- تک، ته.<BR>۵- مهار شتر.<BR>۶- به شکل شتر.<BR>۷- خاک چاه.<BR>۸- زنبیل.<br>

[ ع. ] ۱- (مص م.) سبقت گرفتن. ۲- کندن. ۳- (اِ.) غایت هر چیز. ۴- تک، ته. ۵- مهار شتر. ۶- به شکل شتر. ۷- خاک چاه. ۸- زنبیل.

شاو. (ص ) بمعنی خالص چنانکه زر شاو بمعنی زر خالص است . (از غیاث اللغات ). اما صحیح کلمه ساو است با سین مهمله . (حاشیه ٔ غیاث اللغات چ دبیرسیاقی ). رجوع به ساو شود.