سیف فرغانی | دیوان اشعار | رباعیات | شماره ۱۱

عشقت که بدل گرفته‌ام چون جانش در دست و بصبر می‌کنم درمانش وز غایت عزت که خیالت دارد در خانه چشم کرده‌ام پنهانش