سواقط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سواقط. [ س َ ق ِ ] (ع ص، اِ) کسانی که از یمامه خواربار آرند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ ج ِ ساقط. (دهار) (اقرب الموارد).