واژه جو

سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۵۴

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

تا جان مرا باده مهرت سودست جان و دلم از رنج غمت ناسودست گر باده به گوهر اصل شادی بودست پس چونکه ز باده تو رنج افزودست

معنی سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۵۴ | واژه جو