سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۴۱۰

پرسی که ز بهر مجلس افروختنی در عشق چه لفظهاست بردوختنی ای بی‌خبر از سوخته و سوختنی عشق آمدنی بود نه اندوختنی